‘Och was ik maar…’ Over een Rotterdammer die een bekende Rogstaeker werd

Het befaamde pand van Johnny Hoes aan de St. Maartenslaan in 1961
Collectie GAW

De letters prijken er nog niet, op maar ongetwijfeld zullen velen het pand op de foto van deze aflevering herkennen als dat van Johnny Hoes, dé man van het Nederlandse lied.
Die liet in 1964 een nieuwe zaak bouwen tegenover het station. Boven waren fraaie woonruimtes en daaronder een muziekwinkel voor de verkoop van muziekinstrumenten en grammofoonplaten. Die had een zeer moderne en vooral ook ruime inrichting, met een prachtige bar waar je met behulp van die zware hoofdtelefoons singeltjes kon horen. Het beluisteren van lp’s (kort voor langspeelplaten) was helemaal te gek. Daarvoor waren speciale hokjes die de gelegenheid boden de lp op je gemak én naar eigen wensen te beluisteren.
Enkele jaren na de bouw werden boven op het gebouw de letters Johnny Hoes geplaatst. Daardoor had elke treinreiziger die een korte stop in Weert maakte, de gelegenheid kennis te nemen van het feit dat de man die de Nederlandstalige muziek op de kaart had gezet, zelf in Weert post had gevat. Dat hij daar kwam, was de schuld van de mobilisatie. En van Jacqueline Schepens uit Tungelroy.

Mobilisatie

Door de mobilisatie raakte de jonge Rotterdammer Hoes in 1939 als dienstplichtige in het dorpje Tungelroy verzeild. Hij en zijn kameraden moesten er een brug bewaken. Belangrijker voor zijn verdere leven was dat hij daar Jacqueline leerde kennen. En verliefd werd.

Cowboyliedjes

Met zijn kwaliteiten als zanger-entertainer begon hij met optredens voor zijn medesoldaten. Na de oorlog - hij was ondertussen getrouwd met zijn Jacqueline - zou hij dat weer doen; nu voor Amerikaanse soldaten. Uit die tijd stamt ook zijn eerste liedje: ‘De cowboy-soldaat’, het verhaal over een cowboy uit Texas die naar Europa ging.
Vele cowboy- en jodelliedjes volgden. Het schrijven ervan was een welkome inkomstenbron in de jaren vlak na de oorlog. Zelf bracht hij ook zijn eerste plaatjes uit samen met Jantje Hendrix uit Weert onder de artiestennaam ‘De Twee Jantjes’. Dat was overigens in België, de Nederlandse platenmaatschappijen, uitgevers en radio-omroepen zagen zijn creaties niet zo zitten.
Maar…. Hoes zou van grote invloed worden op de muzikale folklore en cultuur in Nederland. Hij had een neus voor het ontdekken van ‘nieuwe’ artiesten. Hij zette in Limburg het dialectrepertoire van ondermeer Frits Rademacher en Jef Diederen op de plaat alsook dat van dialect-carnavalsschlagers. Voor één daarvan, ‘Och was ik maar’, een hit in Venlo, zocht hij een ‘Hollandse’ zanger. Toen die niet beschikbaar bleek, zong hij het lied zelf maar in. Het is nog steeds één van de best verkochte Nederlandstalige platen aller tijden.

‘Antonio’

In 1948 opende Hoes, in Weert een eigen muziekzaak, waarin hij vooral tweedehands instrumenten verhandelde. Het was de voorloper van het gebouw op onze foto.
's Avonds trad hij op, op bruiloften en partijen, in cafés en kermistenten door heel België en Zuid-Nederland. Later presenteerde hij eigen radio- en televisieprogramma's voor KRO en VARA.

Telstar

In 1963 richtte hij een eigen muziekproductiemaatschappij op: Telstar Platenmaatschappij. Die betrok in 1973 een gloednieuw pand aan de Uilenweg in Weert en beschikte over een eigen matrijzenmakerij, platenperserij, cassettekopieerbedrijf en een platenhoezendrukkerij. Tot zijn ‘stal’ behoorden naast onder andere artiesten als de De Zangeres Zonder Naam, Zwarte Lola en Henk Wijngaard ook bands als The Classics, Doe Maar en Toontje Lager. Waarschijnlijk werden nergens in Nederland zoveel ‘klassiekers’ opgenomen als in Weert. Hij schreef ongeveer 5.000 liedjes, was betrokken bij de productie van ruim 15.000 titels en zijn bedrijf is goed voor 300 gouden en platina platen.

Weg van Weert

Johnny Hoes, die overleed op 23 juli 2011, is een van de geportretteerden in de expositie ‘Weg van Weert: Weertenaren als bekende Nederlanders’. Hoes weet zich daarin ondermeer vergezeld van Weertenaren als staatssecretaris Frans Weekers, tennisser Sjeng Schalken en drukker Emmanuel Smeets.
De expositie is vanaf 15 oktober 2011 tot te bezoeken in Gemeentemuseum De Tiendschuur in Weert.


Theo Schers
Erfgoedcluster Weert

Bron

Land van Weert katern Typisch Weert rubriek Toen en noow 9 oktober 2011

Lees ook

Ach was ik maar ...

Terug in de tijd

Ga naar het overzicht Toen en Noow 2011

Ga naar het overzicht Toen en Noow vanaf 2008